Waar ligt jouw focus…?

Stel je bent in een touwgevecht met een monster dat staat voor alle negatieve situaties, gedachten en gevoelens die jouw ‘lastigvallen’…
Tussen jou en dit monster is een diepe kloof. Als je toegeeft aan je gedachten en gevoelens en de situatie niet te lijf gaat, verlies je de controle en zal je in de kloof vallen…
Maar hoe harder je trekt, hoe harder ook dit monster trekt. Hoe meer jij in strijd gaat met dat wat zich nu afspeelt, des te zwaarder de strijd zal worden…
Het is dus beter om het touw los te laten en niet te proberen de strijd (op wat voor manier) te winnen…

Op welke manier ben jij in je dagelijkse leven aan het touwtrekken? Wat zijn jouw monsters waar tegen je strijd en wat doe jij allemaal om het touw te kunnen vasthouden?

“Doordat jij de strijd aangaat, is er een strijd” (G. Jansen)

 

Afweermechanismen

We kennen het allemaal: er gebeurt iets en zomaar, zonder erover na te denken, hebben wij al gereageerd. Automatische reactiepatronen ontwikkelen zich vaak al heel vroeg in ons leven. Ze waren des tijds ook nuttig en hebben ons beschermd tegen dat wat op dat moment waarschijnlijk te pijnlijk, overweldigend of te verwarrend is geweest. We kennen vanuit de theorie een 7 tal afweer- of overlevingsmechanismen:

  • Ontkenning
    Letterlijk ontkennen: ‘Ik heb geen probleem’, ‘er is niks aan de hand’. Ook wel ‘loochening’ genoemd. Het onbewust jezelf of een ander voor de gek houden. Voorbeeld: Iemand die de kerstdagen dikwijls alleen is en dat heel naar vindt maakt zichzelf wijs dat hij het juist helemaal niet erg vindt om met Kerstmis alleen te zijn.
  • Rationalisaties
    Of intellectualiseren. Onacceptabel gedrag goedpraten: ‘iedereen doet het’. Of, wanneer je bijvoorbeeld pennen meeneemt van je werk zegt dat het bedrijf toch genoeg geld heeft. Nog een voorbeeld: Je hebt honger en ziet appels hangen, maar je kunt er niet bij. Dan denk je ’ze zullen toch wel zuur zijn’. Iemand die zakt voor een examen zegt dat het examen te moeilijk was.

Kortom: om het zelfrespect te bewaren en angsten en frustraties uit de weg te gaan, worden er vaak redenen en verklaringen bedacht om gevoelens van falen en mislukking weg te praten en daarmee toch om te kunnen met conflicten.

  • Reactieformatie
    Je gedraagt je precies tegengesteld aan je onbewuste verlangens. Vaak gaat het hierbij om een (in jouw ogen) sociaal aanvaardbare reactie die een (in jouw ogen) sociaal onaanvaardbare reactie moet camoufleren.

Dus iemand ie eigenlijk heel onzeker is, angstig, zich ineens roekeloos gedragen. Of, wanneer iemand komt eten maar afzegt op het laatste moment, terwijl de hele dag in de keuken jezelf hebt uitgesloofd, zegt tegen diegene dat het oké is en dat het kan gebeuren, terwijl je hem eigenlijk de huid vol wil schelden.

  • Verschuiving
    Je verschuift je reactie van de werkelijke bron, naar ets anders. Bijvoorbeeld, je bent boos op je leidinggevende, maar reageert dit af op je collega of geeft je hond thuis een schop, terwijl je eigenlijk die leidinggevende wel wat kan doen.
    Een ander doel dan het werkelijke doel in de plaats stellen.
  • Regressie
    Je vertoond gedrag wat als kind effectief was tijdens stress. Je valt als het ware terug in kinderlijk gedrag en vertoont gedrag dat in een eerder ontwikkelingsstadium angst en onzekerheid kon doen verminderen.

Bijvoorbeeld een puber die naar een nieuwe school gaat en thuis weer met een knuffel wil gaan slapen.

  • Sublimatie
    Je zoekt een meer geaccepteerde uitlaadklep. Volgens Freud kunnen (onaanvaardbare) agressieve prikkels maken dat iemand politieagent, strafrechtadvocaat, slager of chirurg wordt Hierbij worden respectievelijk gewelddadige, wetteloze, criminele of moorddadige behoeften omgezet in een constructieve invulling van deze driften en impulsen. Seksuele prikkels kunnen omgezet worden in schilderen, beeldhouwen of andere kunstvormen.
  • Projectie
    Je projecteert jouw gevoelens of verlangens op een ander, zodat jij ze zelf niet bewust hoeft te ervaren. Iemand die wantrouwend is, beweert bijvoorbeeld dat hij altijd een voorbeeld is van vertrouwen in de mensen en dat juist de ander zo wantrouwend is. Bij projecties zie je eigenschappen in anderen, die je in jezelf niet herkent of erkent.

Het lastige aan deze mechanismes is, is dat ze automatisch in gang gezet worden wanneer wij in situaties komen die ook maar enigszins lijken op iets uit onze vroege kindertijd. Alleen door je er bewust van te worden, kun je leren anders te kijken naar situaties en ook anders leren reageren, op een manier die beter aansluit bij de realiteit en dat wat er werkelijk nodig is.

 

Zelfcompassie

Hoeveel mensen zijn er op deze onwaarschijnlijk competitieve wereld die echt tevreden zijn met zichzelf? Dat gevoel van tevredenheid met onszelf is heel kortstondig, helemaal omdat we ons bijzonder en bovengemiddeld moeten voelen om het gevoel te hebben dat we iets waard zijn. Moet je het met minder doen dan voelt dat vaak als mislukking.

Het is heel begrijpelijk dat we ernaar verlangen bijzonder te zijn. Het probleem is alleen dat het per definitie onmogelijk is dat iedereen tegelijkertijd bovengemiddeld is.We munten misschien in een paar opzichten uit, maar er is altijd iemand die slimmer, knapper of geslaagder is. Hoe gaan we daarmee om? Niet zo goed….

Mijn eigen weg is de weg van (zelf) compassie. Een lastig pad, vind ik zelf, én het voor mij enige pad naar liefde en acceptatie van onszelf.

Boektip:
Zelfcompassie van Kristin Neff! Een aanrader voor iedereen die meer wérkelijke rust binnen in zichzelf verlangt..☺

Videotips:
https://youtu.be/Tyl6YXp1Y6M
https://youtu.be/BjvYhd34fgc
https://youtu.be/yJPcZ1CEl30
https://youtu.be/sidiDUg__Dg
https://youtu.be/NYqjV-KgCic

Stilte…

Als je iets wil gaan zeggen, vraag jezelf dan eerst eens af:

– Is het vriendelijk?
– Is het nodig?
– Is het waar?
– Is het beter dan de stilte?

……

 

Meditatie obstakels

Gisteren weer de een na laatste meditatie avond van het seizoen gegeven. Het was een heerlijke avond!!

Hier nog even de 5 obstakels die je kunt tegenkomen als je mediteert

  • Begeerte (ik zou nu ….willen i.p.v. mediteren)
  • Afkeer (ik wil dit nu eigenlijk niet, geen zin, grr)
  • Verveling (pff..duurt lang, saai…)
  • Onrust (ik zou nu eigenlijk….nog moeten doen)
  • Twijfel (helpt dit eigenlijk wel? Waar doe ik dit eigenlijk voor…)

En dan uiteraard nog al ons denken over de toekomst of aan het verleden. Een hele uitdaging dus om steeds opnieuw jezelf die tijd en ruimte aan jezelf te geven om dat wat zich ook aandient, met compassie te ontvangen… Succes vandaag met oefeningen!

 

Discipline

Waar haal ik toch steeds de discipline vandaan om te gaan mediteren?
Kijk eens of je het anders kan gaan benaderen:

In plaats van te denken: ‘ik moet vandaag eigenlijk nog…” of jezelf op andere wijze
onder druk zetten, het te zien als: “Jezelf er elke keer opnieuw vriendelijk aan herinneren
dat wat belangrijk voor je is en daar dan naar te handelen..”

De druk is dan weg en je weet precies wat je werkelijk wil en wat het je oplevert.

Dus weg met dat ‘moeten’ door je te focussen op wat goed voor je is en dit serieus te (gaan) nemen!